Adımı söylerken adına siirler yazıyordum oysaki
Kalemsiz kağıtsız kimsenin okumaması için
Içimden mısralar geçerken ışıkları bile söndürüp
Karşıda onun simasini görürcesine sevinçli
Karanlığın gideceğini gün doğduğunda odamdaki varlığının biteceğini bile bile ümitli
Birtek adimi deyişine herseyi yapıyordum
Varlığı icin dualar ederken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta