Adımı söylerken adına siirler yazıyordum oysaki
Kalemsiz kağıtsız kimsenin okumaması için
Içimden mısralar geçerken ışıkları bile söndürüp
Karşıda onun simasini görürcesine sevinçli
Karanlığın gideceğini gün doğduğunda odamdaki varlığının biteceğini bile bile ümitli
Birtek adimi deyişine herseyi yapıyordum
Varlığı icin dualar ederken
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta