Varlığın Sahibi “ O “ Şiiri - Güven Küçük

​Sil gönlünün aynasını, dünyadan çevir yüzünü,
Kır nefsinin zincirini, dertten kurtar özünü.
Giy sükûtun hırkasını, bürün sessiz bir feryada,
Aranan da O, bulunan da; kalmasın artık canın darda.
"Eğer kullarım beni senden sorarlarsa, şüphesiz ben onlara çok yakınım" diye,
Söz vermiyor mu her an bize Yüce Yaradan?

​Biter karanlık geceler, sarar her yanı elbet o nur,
Dağılır kederin dumanı, kalbe dolar sonsuz bir huzur.
Açılır çıkmaz sokaklar, darlık yerini ferahlığa bırakır,
Vuslata erer o durakta, her kim ki O’na yürekten inanır.
"Şüphesiz her zorlukla beraber bir kolaylık vardır" diye,
Müjdelemiyor mu her darlıkta ferahlığı El-Rahman?

​Meleklerin sesiyle dolan, bir perdeymiş ardındaki yalnızlık,
Korunur her can vefayla, sığınak olur biter bu ıssızlık.
Tutar görünmez bir el seni, kimseler yokken bile yanında,
Sinmez korku içine, yıkılmazsın en bitkin anında.
"Nerede olursanız olun, O sizinle beraberdir" diye,
Fısıldamaz mı varlığını ruhumuza El-Hannan?

​Sarsılmaz bu inanç, kopsa da fırtına emanet ruhunda,
Kalmaz hiçbir sızı, O’nun varlığı parlar her bir anında.
Gam değildir hüzün, pusu kursun varsın o sinsi düşman,
Tek muindir Sahip olan, mahzun olma ey insan,
"Lâ Tahzen, çünkü Allah bizimle beraberdir" diye,
Yoldaş olmuyor mu en çaresiz anımızda El-Mennan?

​Bağlıdır ruh aslına, sinsice dolansa da zihinde şüpheler,
Mühürlüdür kalp nurla, görmese de yorgun düşen bu gözler.
Şah damarından yakın dost, her atışta saklıdır eşsiz sır,
O her zerrende gizliyken, ne diye aranır uzaklarda asır asır?
"Biz ona şah damarından daha yakınız" diye,
Hissettirmez mi kalbin her vuruşunda yakınlığını El-Süphan?

​Aralar rahmet kapısını, göklerin ve yerin tek gerçek Sahibi,
Bilinir her gözyaşın, sanma ki unutulmuşsun dertli bir kul gibi.
Bulursun huzuru vardığın o secdelerde, en kutlu kademede,
Essin vefa rüzgarı, kasvet yer bulmasın sinende.
"Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı" diye,
Sarıp sarmalamaz mı ruhumuzu ebedi şefkatiyle El-Kur'ân?