Varla cesitlenenler Şiiri - Alican Cullaz

Sıcak bir evde tavana vuran sobanın ateşindeki seslerin ne kadarı benim payimdir.
Çay ocağında buz gibi hava da duvara rutubetle yükselen bu hasret de ben nerdeyim

Buz gibi hava da kafasını öne eğmiş,sinirden,sıkıntıdan içten içe söylenen neden benim
Akşam olunca sobalar yanmaya başlayınca, patatesler fırına verilince
Herkesin anası evladını aramaya çıkınca
Sokak da kar ve ben kalırım
İçim disaridan soğuk, dışım içimi kesiyor
Garibanligin kör ağzıyla

Konuşmak gölge susmak asıldır
Kalın kelimelerin kalın kafaları var.
Kimse sevmez beni bunu bilirim
Anam delirir hasretimden bunu bilemem
Anam terk edildigim evleri, üzerime çelenk olarak örtmüş
Gariplik kışı bir yorgan

Babamin atı neden bembeyaz