Sıcak bir evde, tavana vuran sobanın alevindeki seslerin ne kadarı benim payımdır?
Çay ocağında, buz gibi havada, duvara rutubetle yükselen bu hasrette ben neredeyim?
Buz gibi havada kafasını öne eğmiş;
Sinirden, sıkıntıdan içten içe söylenen o "neden", benim.
Akşam olunca, sobalar yanmaya başlayınca, patatesler fırına verilince,
Herkesin anası evladını aramaya çıkınca...
Sokakta kar ve ben kalırım.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta