3.12.1994 İzmir/Konak
Var ve daim ol, geçici her hüzmesi aydınlıkta,
Hiç doğmasın gölge, yolun hiç düşmediği yerde bile.
Yüzün hiç asılmasın yere
Ve istemediğin herhangi halde göğe.
Birilerinin varlığı veya yokluğu sana dokunmasın.
Öyle özgürleş ki bir daha hiçbir zahirle işin olmasın.
Hiçbir basılı kağıt sana akıl okutmasın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Bireysellik"
Ve toplumsal bir varlık olarak, insan...
Kendine atfettiği değer, dışarıdan verilen değerle pekiştirilirse anlamı var,
Hayatın,
Oynadığı rolün...
Temenni hoştu,
Tebrikler şiire Genç Şair...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta