Nefesini boynumda bir sükut gibi hissediyordum,
Ama gözlerin... Beni çığlık çığlığa boğacak gibi bakıyordu.
Elinde Anna Karenina - Lev Tolstoy,
Gözlerim ona kaydı; her şey bu ağır son mu demekti?
Dudakların o eşsiz dokunuşuyla başladı veda...
Gözlerim bir an kapandı sanki,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta