Üryan gelenlerden hiç birinin değil ki toprak,
Ama yorganıdır toprak cümle alemin.
Göreniniz var mı ilk ve sonun sahipliğe paye verdiğine zamanın?
Olmadı, savurur yetmiş bin alemin çöp yığınına!
Tamahkar varsılın eline uzanıyorsa
boynumuza geçmiş urganın ucu:
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta