Sırtı keskin bir akşam, susuz suskunluklar
Vakti gelmiş artık unutmanın belli mahdut zamanlar
Sorgumda sanıktır aşk, kelepçelenmiş adın
Artık vaktidir, maziye karışmalısın
Dağlarına susmayı öğret bu şehrin ve unutmayı
Hülyalarıma gardiyan eyleme yağmur kokulu saçlarını
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Zaman sınırlı... Ayrılık hicranında... Unutmaya... Kalemine sağlık Fatih bey... Güzel bir şiir....
Aylardan şubat Ankara’da kar
Taneler dökülürken günahsız, biz günahkâr
çok şeyler anımsattı bana...artrttı efkarım bir kat daha...
Ayrılık rüzgârları serttir, üşür yoksul bakışlarım
Belki bir adım daha eksilirim sevgiden,
Bir adım daha yaklaşırım ölüme
anlatım çok güzel şair...
ama unutmak ölüm gibi bir şey unutlmak daha da beter
yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta