Vakitsiz vedalar Şiiri - Hilal Avunyalı 2

Vakitsiz Vedalar
​Bir kâğıt kesiği gibi başladı her şey,
Sessizce sızdı ruhumuza o soğuk hüküm.
Biz hayatın neresindeydik henüz,
Hangi gülüşün ortasında kaldı bu hüzün?
​Katlimizi verdiler, biz vaktinden önce öldük.

​Ne bahar gördü ellerimiz, ne bir yaz güneşi,
Kendi cenazemize omuz verdi gençliğimiz.
Daha "merhaba" demeden tükendi sözümüz.
​Başkaları için gökyüzü hâlâ maviydi.

Bizim içimizde kuşlar birer birer döküldü.
Vade dolmamıştı, mevsimler henüz tazeydi.
Ama ferman yazıldı,
Güneş çekildi soframızdan.
Yarım kalmış bir duanın avuçlarında titredik,
Toprak henüz yabancı, gölge henüz sıcaktı.
Biz bu zamana ısınamadık
Biz sustuk, geride kırık bir ayna bıraktık;
Dünya bizi eksik bildi, biz dünyayı çoktan terk ettik.
Hilal Avunyalı ✍️