Gövdesi gündelik telaşları sırtlarken
Sakallarında kara hüzünler uzatıyor bir adam
Öfkelendiğinde alnında çıkan okunaklı bir çizgi
Dudakları kızıl elmaslar doğuruyor
Tutmayacak yerden kırık hevesi
Yıldız yok gecesinde,
Aynı gökyüzünün koynunda olsa da yaşam.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta