İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
tebrikler.. çok şık bi anlatım
Tabi ki sonunda dik durmayı yeğleyecekti insan.Eğilerek ölmeyi kabul etmeyen o yaşam karşısında.Saygılar Volkan Bey.
Kısa ama şık bir şiirdi...Zamana sığmaya çalışan bir şiirin parçası gibi...Saygılar sunuyorum,kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta