Yorulunca insan kendinden bile,
Bir bavul sessizlik alıp gitmeli.
Gönül yokuşları döndüğünde çöle,
Gölgesini bir handa bırakıp gitmeli.
Hükmü bitmişse söylenen sözün,
Anlamı kalmamışsa ağlayan gözün,
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta