Vakitlerden Bir Vakit Şiiri - Kasım Kobakçı

Vakitlerden bir vakit, ulaşacağım yamacına,
Belki sisli, bir kış şafağında,
Yahut, kuru çalılar savrulurken beton yollara,
Dolaşacağım civarında,
Tepemde aydede, tabanımda okyanus,
Süzüleceğim öte tarafa,
Lakin, hiç dikilmeyeceğim bakışına.
*
İzah edilecek mevzular birikti, belki zatına,
Fakat nafile, olası değil,
İtiraf edemedim ki, öz benliğime dahi henüz.
Seçemiyorum hülyam mısın, yoksa o bir serap mı,
Hayır hayır, şahsım namına,
Kainat sen, sen kainat,
Şuramdaki ırak diyar.
*
Dudaklarım mühürlü, lisanım lal,
Heceler boğulur nefesimde,
Sesler kaçışır, zihnimin dehlizine,
Bir feryat büyür, derinden,
Ancak dökülmez katiyen satıra.
*
Gölgen düşer, adımlarımın bitimine,
Dokunurum sandığım, saniyede yiter,
Meltem taşır, kokunu genzime,
Çekerim ciğerime, kana kana,
Yine de, seslenmem ismine.
*
Saatler donar, zaman duraksar,
Akrep, yelkovana küser o dem,
Beklerim, ebediyetin eşiğinde,
Sabır taşar, bendini yıkar,
Fakat, ulaşmam neticeye.
*
O yük ki, sırtımda koca bir dağ,
Taşıyamam artık, dizlerim titrer,
Bıraksam, yer yerinden oynar,
Yıksam, alemi başıma,
Yine de, kıyamam hatırına.
*
Kaya misali durgun, su kadar aziz,
Ağaçlar tanık, bu dilsizliğe,
Turnalar, iletir mi acep haberi,
Uçursam, göklerin mavisine,
Fakat, kondurmam dalına.
*
Konuşsam, tılsım bozulacak sanki,
Sırça bir köşk, tuzla buz,
Susmak, en emniyetli liman şimdilik,
Demir atarım enginliğe,
Lakin, yanaşmam rıhtıma.
*
Cenk var, fikrimle yüreğim arasında,
Biri anlat der, diğeri gizle,
Galip çıkmaz, bu savaşın tarafı,
Kanarım, ince ince içten,
Ama, belli etmem harice.
*
Ve nihayet, o kelam hükmünü yitirir,
Mana silinir, suret silinir,
Geriye, yalnızca bu koyu sükut kalır,
Gömerim sırlarımı maziye,
Fakat, erdirmem asla söze.