-Pîrim Abdurrahim Karakoç’un mezkur şiirine ithafen…-
Sevincimi, derdimi, tasamı, acımı,
Eski püskü bir defter kâğıdına yazdım,
Bilmem ne zaman dinecek bu yürek sızım,
Umudum her zaman bâki amma;
Vakit kısa, ben yorgunum, yol uzun.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta