Hüseyin Kaan Han Şiirleri - Şair Hüseyin ...

Nasıl anlatsam bilmem ki bir türlü,
Adın Karacaoğlan’dan kalan bir türkü,
Saçının teline bağlanışım bir büyü mü,
Gördüğüm andan beri ışığın sarar gönlümü.

Sırat’tan da ince telli, mis kokulu saçın,

Bir ses ver Kevser’de yıkanmış nefesinden,
Değer mi bir gün ellerimiz, diğerleri hariçten,
Bir nefesten, bir sesten, belki de hevesten,
İnanır mısın, adını duyunca kalbim durdu Gülden.

İhtimal var mı, ki hariç bir uzak sevgiden,

-Oğuz töresince, Ozan Arif’e ağıt-

Haykırdın da doğruyu oldun benim ışığım
Kimse bozamadı özümü, seninle uyandı üç kuşağım
Türklüğün, İslâm’ın cesaretiyle haykırdın
Hem adamsın, ülküdaşımsın, hem Ozan’ım!