VAKANÜVİS
tesadüfe dayanıksız rastgelen
yanan bir lambaya üşüşür gerçek öncesi vızıltılar
elektrik söner, fır döner bel bağlarsın, kandili keşfedersin
pervane olur arzular kaybolursun bir yol içinde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta