Vaka i Şerriye Şiiri - Abdulkadir Çakmak

Nefes kesen bir fırtına önünde.
Dereler tepeler dolmadan gelsin.
Şuleyi donduran bir kış gününde.
Akşam karanlığı olmadan gelsin.

Nevruz yaprağına şebnem düşende.
Sabahlasan yine gönül köşende.
Güneş ufuklardan henüz aşanda.
Zulmet vakitlere kalmadan gelsin.

Onca hayal kurdum geceler boyu.
Bazısı pembeydi bazısı koyu.
Kör oldu elimde kalan tek duyu.
Bu gariban saç baş yolmadan gelsin.

Nurlu zamanların kör noktasında.
Haya damarının ar noktasında.
Ekilen tohumun her noktasında.
Tomurcuk goncalar solmadan gelsin

Titrerken umudum gün doğumunda.
Depreme tutuldum düş boğumunda.
Ecel teri döktüm yaş boğumunda
Azrail kapımı çalmadan gelsin.

Sessizlik içinde kalınca halim.
Musalla taşında ki son ahvalim.
AKÇA bildiğimiz vicdansız zalim.
Hoca namazımı kılmadan gelsin.