Gündüzlerinde yürümekti
bedenime verilen o yorgunluk.
Uzaklığın gözlerinden
okunan o derin hüzündü.
Ve saçların bilinmeyen bir koku.
Yalnızlığım da sessizliğin
ağır adımları ve elle tutulmayan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta