Vah ki Vah! Şiiri - Ali Çelik 3

VAH Kİ VAH!

Sokak tıklım tıklım, kaynıyor insan
Denizlerde değil, karada korsan
Belli ki insanda, bir şeyler noksan
İmdat ediliyor, gelmiyor kimse

Aç gözlülük olmuş, açık gözlülük
Aranmıyor artık, doğru sözlülük
Yaygın yalan, riyâ, iki yüzlülük
Hakkı, adaleti, bilmiyor kimse

Sahibi çıkmıyor, gariptir doğru
Sırtını bir yere, dayamış uğru
Rabbim sen bizleri, kötüden koru
Yalan söylemekten, ölmüyor kimse

Ayıran yok, günah ile sevabı
Sözde giyinmişler, yoktur esvabı
Herkesin, her söze, vardır cevabı
Denenin altında, kalmıyor kimse

Yüzlere bakarım, hepsi de abus
Sanki uyanıkken, görürler kâbus
Seçmenin hakkını, korumaz mebus
Fıkra da anlatsan, gülmüyor kimse

Dünya batakhâne, ahlâksız dolmuş
Nadide çiçekler, açmadan solmuş
Ar, hâyâ yerlerde, sürünür olmuş
Eğilipte yerden, almıyor kimse

Görülmemiş böyle, nimette bolluk
Her yerde bulunur, alınmaz yolluk
İnsan Halikına, yapmıyor kulluk
Helâl mi, haram mı, sormuyor kimse

Sebeplere kimse, artık sarılmaz
Kem âlatla, kemâlâta varılmaz
Hak peşinde koşan, elbet yorulmaz
Fitratı gereği, durmuyor kimse

Dostlara anlatmak, benim meramım
Dostlara, Hakkadır, benim selamım
Belki bir faydası, olur kelâmın
İşine gelmezse, duymuyor kimse