Vagonlar Şiiri - Orhan Samih Güllük

Elzem bir gidiş
Kopuş sevgiliden
Sıra sıra ayrılıklar
Ve onca hikaye
Ak saçlı
Ve yorgun göz kapakları
Sessiz sessiz giderken
O şehirden vagonlar

Bir el tutar içindeki benleri
Körpe bir yavrunun çarpan yüreği
Son hikayen son kapı aralığı
Ve o son siren sesi
Sensiz gider o şehirden vagonlar

Yüreğinde onca yük
Her gün gibi sıradan
Postal kokularıyla Gurbet
Sevgiliden sıladan
Camlar'da kar taneleri düşerken aklarına
Sensiz gider o şehirden vagonla

Bir ayrılık daha kaldırmaz ömrün
O gider gözünün pınarlarından
Titrek yüreğinde ayrılığın yarısı
Sensiz gider o şehirden vagonlar

Elinde kırık bir valiz
İçinde Onca hikayen
Bu son siren sesi
Bu son hatıran sevgili
Ve ayrılıkta Ağladı arından.
Son kez bakarken sen
Haydarpaşa garından