Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Uyku tutmazken uykularımın
son postası kalkardı gardan
ardımızdan ne uğurlayan ne el sallayan
olmazdı gecenin o saatinde
birbirine bağlı çocuksu Vagon'lardı
hızla gelip geçen kibrit kutuları
Sahi...Nasıl da dizerdik böş kibrit kutularından vagonlarımızı peşepeşe... Ben hep anneme, babama, kardeşlerime giderdim o binicik vagonlara atlayıp. Sonra yönü mü değişti yolculukların. Sevilene doğru mu giderdi vagonlar hep?... Hayallerimiz doldursak her birine yeter miydi acep kara vagonlar?...
Kutluyorum yürekten Nimet hanımcığım. Bilseniz beni o vagonlarla ne kadar uzaklara götürdüğünüzü. Üstelik biletsiz...
Teşekkürler, sevgiler, sevgiler...
Uzun bir yolculuktu hayat,her odasında yeni yüzlerle hemhal olup anılarımıza kattığımız...Bir de hayallerimiz vardı iç çekip ardından baktıımız..Tebrikler şiire,sevgiler güzel dostum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta