Buralar hep böyle artık.
Cıvıl cıvıl değil boş odalar.
Sahi nerededir bu insanlar.
Ses yok, her taraf lal.
Sus pus olmuşlar, neredirler.
Aşina değildim susmaya.
Susarak konuşmak zor.
Unuturum belki bir gün.
Tanıdığım sokaklar tenha.
Çalmıyorum artık kapıları.
Geçip gidiyorum belki.
Her gün biraz daha.
Rengi değişiyor bir bir.
Kim yaşatıyor acıtır.
Yüzümden düşen damla.
Bin parça sonsuza kadar.
Kenan Gezici 18/03/2025
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 24.3.2025 10:31:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!