"uzun Yolların Bekleyişi"

"UZUN YOLLARIN BEKLEYİŞİ"
Bir gün daha tükendi sokak lambalarının altında
Ayak izlerimle birlikte kaldı gecenin tozu
Sen yoktun, yalnızlığın cebi yırtık bir mendil gibi
Çekerken hatıralarımdan,biraz soluk biraz buruktu

İmkansız dediler bize,elimi tuttuğunda dünya
Çoğu zaman kum saatinin tersine akar sandım
Zaman bizi ayırsa da,saatler benim tarafımda durur
Senin yokluğun bile bana veda eder gibi ağır geliyor derdim

Biliyorum, imkansız sadece bir kelime değil,bir coğrafya
Orada yollar dikenli, haritalar eskimiş ,pusula şaşkın gibi
Ama ben o coğrafyada bir yolcu gibi dolaşıyorum
Her adımda seni arıyorum,her durakta bir umut bırakıyorum

Seninle konuşmak istedim,sesin uzak bir tren düdüğü gibi
Uzaklaştıkça daha da anlamlı,daha da içimi titreten
Her merhabamda saklı bir mutluluk vardı sanki
Her görüşürüzden sonra bin küçük veda doğururdu içimde

Oysa sonra sokaklarımıza yağmur düştüğünde adınla ıslandım
Penceremdeki buğuya parmak uçlarımla çizdim seni
Her çizik,her kırık cam,bir öykü anlattı bana
Seninle geçen günlerin uğultusu,köşede kalan bir şarkı gibi

Gözlerin bir liman olsaydı,ben fırtınalara bağlanırdım
Senin kıyında demir atar sonsuza kadar seni beklerdim
Çünkü beklemek de sevmektir, suskunlukla,inatla teslim olurdum sana

Sevdan bir yasağı andırsa da,kalbim kuralları çiğniyor
Geçmişin sokaklarına dönüp,seni oradan seçer her defa
Ellerim boş olabilir ama avuçlarımda senin hayalinle elde ettiğim bir zenginliğim
Adınla dolu defter sayfaları açtıkça yüreğimi ısıtan sana olan sevgim var
Ve ben yine yazıyorum seni usanmadan,bıkmadan

Bazen seni unuttuğumu sanırım
Sonra senin kahkahan düşer kulağıma,bütün umutlarım yıkılır
Hatırlamaya bir kez başladığımda,anılar anıları çağırır
Ve her çağrıda biraz daha sana gömülür yorgun bedenim

Çünkü sevda böyle bir alışkanlık
İmkansız olsa da hayatımın rengi sensin
Ve o gülüşünü içime sakladım,kokusu yüreğime işlemiş
Özleminden bir yastık dikmişim,başıma koyup seninle uyuyorum

Sana dair her şey hafif hafif yanıyor gecemde
Bir mum alevi gibi,uzaktan bakınca sönük görünüyor ama yaklaştıkça ışık saçıyor
Ben bu ışığı tutuyorum,umutsuzluğa düşmeden,dimdik
Çünkü imkansız aşk bile sevdaya bir isim öğretir, “dayanmak"

Şimdi gel ya da gelme,kader ne derse desin
Ben seni yazdım kalbime,her harfi sevgiyle ördüm
Her boşluğu özlemle doldurdum,beklemek kaderimdeyse beklerim
Ama beklerken de severim,bana düşen seni sevmektir,usanmadan,bıkmadan,sabırla yeter ki gel sen aşkım

30.09.2025