Üzülme Şiiri - Rafet Doğan

ÜZÜLME
Kanat senin değilse
Gökyüzünde süzülme
Ayak senin değilse
Düştüm diye üzülme

Sayacağın ellidir
Kayacağın bellidir
Yayacağın yellidir
Kesti diye üzülme

Mihnet etme kuluna
Var git kendi yoluna
Otur yırtık çuluna
Sitem edip üzülme

Verdin kendi yalını
Kestin garip dalını
Atlas kilim halını
Satıp sakın üzülme

Açan gülün solunca
Hazan vaktin olunca
Kader Yazgın dolunca
Matem tutup üzülme

Biter Bir Gün mecalin
Olur Senin ecelin
Karar o gün deccalin
Araf edip üzülme
Rafet DOĞAN