Uzak Dur! Şiiri - Ali Çelik 3

UZAK DUR!

Kendi çalar, kendi oynar
Fitne kazanları kaynar
Kâfir kafirleri anar
Islah olmaz, kalp mühürlü

Güzellikle yok arası
Eksik olmaz iftirası
Belli ki çuval darası
Kullandığı dil zehirli

Yüzü düşse, yerden almaz
Söz söylesen, altta kalmaz
Oruç tutmaz, namaz kılmaz
Hem hoduldur, hem kibirli

Câhilde olur, cesaret
İş dedin mi, bol mazeret
Çalışmayı sevmez hazret
Böylesine, ol tedbirli

Buluşmaya, verirsin söz
Kaş atarken, çıkarır göz
İlk de değil, olur çok kez
Sen gelirsin, o tehirli

Yola gitsen, sana uymaz
Söylesen de, seni duymaz
Çok çok yese, yine doymaz
Ortadan çatlar sabırlı

Rabb sarmasın, bunu başa
Kaç bunlardan, koşa koşa
Tuz olmaz, yemeğe, aşa
Hiç çekilmez, hep kahırlı

Biz avamız, odur asil
Batıyı ederler temsil
Halbuki, bin yıllık fosil
Biz köylüyüz, o şehirli

Sallapati, almaz tedbir
Boyundan aşıyot kibir
Sebeb sudan, olmaz mucbir
Kaza yapar, hep taksirli

Beklentiler hep dünyevi
Küfürde ısrâr bitevi
Sana karışmaz münzevi
Biz fahriyiz, o ecirli