Yoksulluk sarar sarmalar tüm bedeni,
Hayatın zorlu yollarında yalnızca ben.
Umutsuzlukla boğuşur ruhum, içimi acılar kemirir,
Hayatın anlamını ararken kaybolmuş, paramparça gönül serimi.
Aşkın gölgesi düşer yüreğime,
Kanayan yaralarımı sarmak imkansız.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta