Uzatma Bu Hasreti Şiiri - Menderes Dağla ...

Ne istedin bu zavallıcık yürekten,
Onun ne suçu vardı, ne kabahati,
Kötülük ettin bana bilerekten,
Oysa sana çoktu gönlümün muhabbeti.

“Seni artık kalpten sevmiyorum” diye,
Gelişigüzel söylemiştim, şakadan,
Bir hışımla tazı gibi kaçtın niye,
Bir de itip düşürdün beni takadan.

Dönüp de bir kez olsun bakmadın bana,
Sesim kısıldı arkandan bağır bağır.
Belki yetişirdim kır çiçeğim sana,
Patika yoldan gitseydin ağır ağır.

Ardından bayırda son sürat koşarken,
Yolun yarısında sıkıştı bu kalbim.
Tam öbür dünyaya göçüp giderken,
Geriye döndüm, yardım etti de Rabbim.

Bu zamansız, sebepsiz gidişin,
Beni umduğumdan fazla yaşlandırdı.
Giderken hiç acımadan ah edişin,
Saçlarımı bir gecede aklandırdı.

Hadi sevgilim, bana bir ses ver de,
Yaşamaya küsen kalbimi şahlandır.
Ardından dudaktan bir öpücük ver de,
Senin için yanan gönlümü taçlandır.

Şu koca dünyada ben sensiz neylerim,
Kara bahtlı gönlüm kaldı hepten ezik.
Dönersen bu gece eve, affederim,
Üstüne hediye ederim bir bilezik.

Şu minnacık tatsızlık geride kalsın,
Gel de gülücükler açsın yüzümde.
Sen hâlâ birinci sınıf, tertemiz yarsın,
Merhametle bakan şu kalp gözümde.

Gel artık kır çiçeğim, uzatma bu hasreti,
Barışalım, gelmeden feleğin sillesi,
Seninle güzelleşir ömrümün her saati,
Sensizliğe değişmem bir ömür nefesi.

Gel artık kır çiçeğim, kıyma bu gönlüme,
Bir umut bırak şu yaralı ömrüme.
Sen benim sevdam, sen benim nefesim,
Sensiz yaşamaya razı değil bu yüreğim.

Gel artık... kır çiçeğim...Uzatma bu hasreti...
Seninle güzelleşir...Ömrümün her saati...
Sensizliğe değişmem...Bir ömür nefesi...