Bir el uzanmıştı,
Karanlıkların girdabında zifir yaşarken.
Yücelerden bir el
Ay ışığı bakışlarıyla,
Renklendirmişti, aydınlatmıştı, nurlandırmıştı
Meyhane kokulu gençliğimin ıssız gecelerini.
……………………………………………………
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




size uzanan yardım ellerinin hiç bitmemesi dilkeğiyle ,tebrikler.
Bir el uzanmıştı,
Yoklukta yanıp, boşa pişerken.
Yücelerden bir el
Binbir renkten nakışlarıyla,
Doyurmuştu, huzurlandırmıştı, sevdalandırmıştı
Rahmandan tapulu sevdamın ölmüş ecelerini.
YÜCELERDEN GELEN EL HUZURU NAKŞEDERKEN YÜREĞİNE KALMEİN ELÇİSİ OLMUŞ DUYGUYA...
GÜZELDİ....
ustadım kutluyorum çok güzel bir eser okudum her zaman ki başarılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta