Uzaktan Uzağa Şiiri - Özcan İşler 2

Yollar uzadıkça aramızda,
hüzün sızıyor gecenin çatlaklarından.
“Uzaktan aşk üzücü” diyor bir ses içimden,
doğru, acıtıyor içimi bu yokluk…

Ellerim boşlukta senin gölgeni arıyor,
parmaklarım havada senin ismini yazıyor.
Sesin uzak bir frekansta titreşiyor hâlâ,
ama tenin yok, nefesin yok, sadece yankı.

Pencereme vuran yağmur senin adını fısıldıyor,
her damla bir kilometre daha ekliyor aramıza.
Ben burada, sen orada…
iki ayrı coğrafyanın aynı yalnızlığında.

Yine de kapatıyorum gözlerimi,
ve o kâğıttan surlar bir bir yıkılıyor yine.
Çünkü biliyorum:
aşk, mesafelerin unutmayı en çok istediği dildir.

Varsın yollar uzasın,
varsın hüzün sızsın her çatlaktan…
Ben senin yokluğunda bile
seninle nefes almayı öğrendim.

Özcan İşler