Uzaktaki Sevgiliye Şiiri - Rasimin Günlüğü

Gönlümün sarayı seninle doldu,
Sen gittin gideli çiçekler soldu.
Ayrılık dediğin ne müşkül yoldu,
Yollara bakmaktan yoruldu özüm.

Karanlık kuşanır dertli yamaçlar,
Sessizce can verir bütün ağaçlar,
Ruhumu kemirir vahşi kırbaçlar,
Hayalin zehriyle körelir özüm.

Göklerin nabzında buzdan bir sızı,
Ruhuma saplanır hasretin hızı,
Kül eder gönlümü aşkın yıldızı,
Zifiri kuyuda ağlıyor özüm

Zamanın çarkında öğütüldü can,
Damarlarımda buz akmıyor inan,
Sana her bakışım koca bir hüsran,
Hasretin narıyla karardı özüm.

Mevsimler değişti, geçmiyor kışlar,
Dallara tünedi dertli bakışlar.
Gözümden dökülen bu kanlı yaşlar,
Hasretin selidir, boğulur özüm

Mektubun gelmiyor sesin duyulmaz,
Bu derin yaraya merhem vurulmaz.
Sensiz geçen ömrüm ömür sayılmaz,
Düğüm düğüm oldu içimde özüm.

Sarı bir zehirle doldu sonbahar,
Rüzgârın elinde kırık bir gitar,
Yüreğim sahipsiz bir eski diyar,
Gölgenle mühürlü her gece özüm.

Dalgalar devrilir içimde derin,
Kıyısı kalmadı artık bu yerin,
Sırrını sakladın o gidişlerin,
Kanatır ufkumu dinmeyen özüm.

Güneşin doğuşu teselli vermez,
Deli rüzgar eser, fırtınam dinmez
Zemheri estirsen, yangınım sönmez
Kül oldu bağrımda sönmüyor özüm.