Uzaklaş Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzaklaş beldeden,
Gurbetin pek tatlı.
Yüzün keder saçar,
Sızım dipsiz kuyu.
Ufak toz zerresi,
Yolda garip kedi.
Kopmuş tırnak misal,
Cismim silinmekte,
Uzaklaş beldeden.
*
Şafak sökmesiyle,
Başlar taze yaşam.
Mevsimsiz fırtına,
Asla gülmez çehrem,
Uzaklaş beldeden.
*
Çevreyi izlemek,
Kirli pencereden.
Yalnız ışık sızar,
Seçemem yolumu,
Uzaklaş beldeden.
*
Aşktan karalamam,
Ruhumu hırpalar.
Yıktı kelamların,
Gülmüyor şu yüzüm.
Hep mazi anılır,
Mahvoldum umutsuz,
Uzaklaş beldeden.
*
Uzaklaş beldeden,
Boşluğun pek leziz.
Neşen azap verir,
Çilem bitmez derya.
Görünmez böceğim,
Kaldırımda karga.
Dökülmüş tüy misal,
Ruhsuz askıdayım,
Uzaklaş beldeden.
*
Sabah olmasıyla,
Uyanır bedenim.
Boşa çıkmış ümit,
Neşe vermez geliş,
Uzaklaş beldeden.