Uzak Dur Şiiri - Sadık Kocabaş

Nasihatin düştü gönül bağıma,
Işık oldu karanlık otağıma.
Kulak verdim hikmet dolu çağına,
Hakikat ararsan özden uzak durma.

İlim bir kandildir yanar içinde,
Cehalet karanlık gezer peşinde.
Bir ömür tüketme kuru düşünde,
Boş hayale dalıp izden uzak dur.

Dost dediğin belli olur dar günde,
Vefa çiçek açar sevgi bağında.
Menfaat gözeten çıkar sonunda,
Özü çürük olan yüzden uzak dur.

Sır dediğin emanettir taşıyana,
Her gönül dayanmaz ağır zamana.
Sakın açma onu bilmez insana,
Laf taşıyan dilden sözden uzak dur.

Her ağacın meyvesi dalda seçilir,
İnsan dediğin hâli ile bilinir.
Kötü niyet er geç kendi açılır,
Karanlık niyetli gözden uzak dur.

Çile çekmeyene verilmez irfan,
Sabırla yoğrulur gönüldeki can.
Hak yolunda yürür özü temiz olan,
Nefsine kul eden bizden uzak dur.

Kalemsiz Şair der sözüm nasihat,
İnsanı yükseltir edep ve gayret.
Doğrudan ayrılma budur hakikat,
Sahte yollardan ve izden uzak dur.