Dağlar sıra sıra şehirler uzak
Yolcular güvensiz, yollar da tuzak
Bir hevesim vardı bir de hedefim
Artık hayal oldu menzile varmak
Gönüller karanlık, ışığa uzak
Nefis hükmeylemiş, merhamet yasak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Amiin. TEbrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta