Kelimeler mısralara dönüşüyor gözlerimi kapadığım her an.
Uzaklarda olmak, ayrı olmak çok zormuş. Anlatamam!
Gündüzü gecesinden daha soğuk, daha karanlık
Şİmdikinden daha uzaklara kaçmak istiyorum ya, yapamam!
Güvenmediğim sana bile ihtiyacım var.
Anlıyor musun kendimden yarattığım korkağı?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta