Belki de ömrün en zor ayları bunlar,
Kendi yazdıkları rollerde oynayanların arasındayım.
Yapraklar dökülsün, yağmurlar başlasın artık,
Bekle Anacığım, üç dolunay sonra oradayım.
Ben de sigarayı iki pakete çıkardım bir günde,
Sakın kızma, verdiğim sözün her zaman arkasındayım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta