ahşap bir binanın;
sıvası dökülmüş odasında.
perdeler örtük,
ışıklar sönük
uyuyorum sanma
uyuyamıyorum.
bu yalnızlık boğacak beni!
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




antolojiye hoş geldiniz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta