Uyur sever Şiiri - Volkan Gülbitti

Akşam erken uyu;
gün üstünden kalksın,
omuzların hafiflesin,
dışarıda kalsın iş, telaş.
İçeri sadece aşkım girsin.
Perdeleri yarım kapat,
ay ışığı gamzelerine değsin.

Biraz uyu;
uykun tam olmasın.
Nefes alacağım kadar
açık kalsın kalbin.
Zaman bir anda dursun.
Alarmlar beni çalsın kulaklarında.
Sonra sev beni;
uykuyla uyanıklık arasında.

Ne söz ağır olsun
ne kalbin sağır.
Sadece bildiğin gibi sev.
Uyanıp
“seviyorum ulan” diye bağır.

Tekrar uyu.
Bu kez rüyanda gör beni.
Gözlerin ışık,
gönlün âşık olsun bana.

Kaçma rüyadan,
orada yarım bırakma sevmeyi.
Uyanınca
dün gece bitmiş sanma hiçbir şeyi.
Uykudan uyan
ama terk etme beni.

Gözlerini açtığında
hâlâ aynı yerde kalayım.
Ben de senin uykularına alışan
bir âşık olayım.

Sabah işe git;
aceleyle değil ama.
Önce üstünü giy.
Çantanı koluna,
beni aklına tak.
Aklından beni düşürmeden
kapıyı kilitledin mi,
iyice bir bak.

Yolda sev beni,
kalabalığın içinden geçerken.
Otobüse bin,
camdan dışarıyı seyret.
Şehir akıp gitsin,
Bana varacak gibi sabret.

İşe var;
masanın başında,
ilk dosyada,
ilk ekranda
aç beni en baş sayfaya.

Saatler ilerlesin.
Kimse fark etmesin;
kalbinin benimle meşgul,
senin de âşık bir kul olduğunu.

Önemi olmasın hiçbir işin,
sen sadece beni düşün.
Öğle yemeğinde sev beni.
Tabağına gülüşümü,
dudağına öpüşümü koy.

Sonra yine çalış.
Gün devam etsin,
sorumluluklar dizilsin önüne.
Ama yapılacaklar listesinde
hep üst sırada
benim aşkım olsun.

Akşam işten çık
İşimi bitiren yarim.

Durakta beklerken sev beni.
Ellerin cebinde,
hava serinken sev.
Yerler buz ayağın kayar
dikkat et
Aklımdan başka yere düşüp
Etme bana ihanet

Gecikirse otobüs,
biraz saydır trafiğine,
beklediğine.
Aklından geçeyim hemen;
boş ver,
pişman ol sövdüğüne.

Eve dön.
Gün bitsin.
Yine erken uyu
her şey başladığı yere dönsün.
Kaldığın yerden sev beni.
Gece, sabah, günler…
Saatler değişsin,
ben değişmeyeyim sende.

Ne bileyim işte,
benim sevdiğim gibi
sevsen keşke.

Volkan Gülbitti