Minicik ellerini tutmaya korkuyordum,
aglama yavrum aglama
sana bakmaya doyamıyordum.
Işıldayan gözlerinde kayboluyordum.
Uyu bebeğim,
yeni bir güne uyan bebegim
Çocukluğunu,
en güzel anılarınla yaşa,
gülüşün yolunu aydınlatsın, bebeğim…
Şimdi
senin için ninniler söylüyorum.
Bazen beni çok yoruyorsun,
ama günden güne büyüyorsun.
Büyüdükçe,
yorgunluğumu unutturuyorsun.
Günler geçtikçe büyüyeceksin,
ellerimi bırakıp hayata yürüyeceksin.
Düşersen bil ki,
adım arkanda kalacak,
izim elini tutacak,
sesim korkunu susturacak.
Ve zaman akacak…
Bazen sen,
bazen hayat…
aglama yavrum sen aglama
geçen zaman içinde ben yoruldum belki.
Ağladım,
gözyaşımı sakladım,
ama hiç yıkılmadım.
Çünkü sen vardın,
ben ayakta kaldım.
Hem anne,
hem baba olmaya çalıştım.
Uyu ,uyanbebeğim,
yarınlarına güneş güzel dogğsun benim küçük kalbim.
Çocukluğunu doya doya yaşa,
oyunların yarım kalmasın.
Gülüşlerin en güzel anıların olsun,
ben hep buradayım, hem anneyim hem babayım bebeğim…
aglama yavrum ben hep buradayım
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 17:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!