Gecenin ölüm dilimleri sararken gözlerimi,
Düşlerimden düş düş düşen gözlerin,
Ağır ağır karışıyor kısacık ölüşlerime…
Süt beyaz, kar beyaz, gül bembeyaz;
Aslında hepsi senin yanında biraz kirli beyaz.
Sen, ay tanem, bambaşka bir beyazdın göz bebeklerimde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta