Uykum Firari Şiiri - Baki Ortak

Uykum firari,
gece beni çoktan terk etmiş.
Yastık suskun,
saatler bana düşman,
karanlıkta sevdanın ayak sesleri var
kaçtıkça yaklaşan…

Geceler üstüme çöker duman
Adını anınca titrer zaman
Kalbim sensizliğe oldu ferman
Bu sevda bana zindan Uykum firari.

Uykum firari,
gözlerimde yarım kalmış cümleler,
dudaklarımda sana söyleyemediğim
bin yıllık bir özlem.
Her nefesimde adın,
her susuşumda biraz daha sen.

Sensiz bu gönlüm virane mekân
Her hatıran içimde dağ gibi yaman
Kaçtım uykulardan oldum perişan
Bu sevda bana zindan Uykum firari.

Sevda dediğin nedir ki?
Bir bakışla sürgüne gitmek,
bir gülüşle yıkılmak…
Kalbim senin ülkende
kaçak yaşıyor bu gece.
Ne pasaport soran var,
ne de dönüş bileti.

Bir bakışın yeter yıkmaya can
Hasretin geceme vurur her an
Yüreğim ateşte yanıyor canan
Bu sevda bana zindan Uykum firari.

Sokak lambaları şahidim,
gölgem senden uzun,
yalnızlığım senden ağır.
Gecenin omzuna başımı koymuşum,
düşlerim darmadağın,
uykum firari hâlâ…

Gecem sensizliğe gömüldü derman
Adını anınca titrer bu vicdan
Bir umut kalmadı sabaha yaman
Bu sevda bana zindan Uykum firari.

Bir ihtimal diye başlıyorum her duaya,
belki gelirsin,
belki adımı anarsın
bir rüzgârın ucunda.
O an her şey susar,
kalbim konuşur seninle.

Sevda;
ateşten bir harf gibi düşer içime,
yaksa da vazgeçemem.
Yanmak,
sana benzemeye başlamaktır belki de.

Şimdi gecenin en derin yerindeyim,
saatler diz çökmüş önümde,
uyku benden kaçak,
ben senden firariyim.

Der ki Kul Ortak:
Ve bil ki;
bu şiirin sonu senle başlar,
adınla biter.
Yazdıkça yaralanan,
susarak seven
bir yürekten…

KUL ORTAK