Uyku Şiiri - Emre Kümbül

Güneş batınca her gün ardında tepelerin
Bir kahraman çıkar yola sırtında bir pelerin

Örter tüm kusurları gezerken hane hane
Sırra kadem basmaya bulmasın bir bahane

Hastalara şifadır, anneler için nefes
Yavrular büyüyecek; aman çıkarmayın ses

Ömrü uzatır ama ölümün kardeşidir,
O’nun en tatlı anı her sabahın beşidir.

Vaktimin yarısını versem de bazı günler
Ondan perhiz edemem varsın tembel desinler

Kimine yer fark etmez kimisi ister kuytu
Bilen parmak kaldırsın: “Adına derler uyku”