Bir meydan muharebesinin kalıntıları...Akbabaların başında pervane olduğu yanılgılar...Yorgun bedenler, yorulmanın anlamını unutan bedenler...Kusmuklarında yaşamak uğruna yedi cücelerini terk eden pamuk prensesler...Karanlığın sonsuzluğunda cebinde el feneri barındıran; iblisin tanrı ilan ettiği ucubeler...Donunu sıyırmadan sidik yarışına giren, kendi çadırında çalıp oynayan çengiler...Sömürgemde kendini kral ilan edenler...Yanılgılarını çarmıha germekten; nasırlaşmış avuçlarını aralayıp ibadet eden mesihler...Dudaklarımdan çıkacak iki kelimeyle peşkeş çektiği ruhunu tatmin eden dipsizler...İşte ödülünüz...Siz kazandınızorgazmın doruklarına ulaşabilir...Varlığınızı olabildiğince tatmin edebilirsiniz...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta