Uygun İlmek Şiiri - Kasım Kobakçı

Zahmetlidir, dizeler kurup kağıda dökmek,
Örtük sesler üretip, manayı içe çekmek,
Uzun sesli anlarda, kural büyüyü bozar,
Sancılı emek bekler, uygun ilmeği sökmek.
*
Ölçüsüz metinlere, tutulan kitle taşkın,
Homeros mısrasına bakanlar, kalır şaşkın,
Ritim şart koşuldu mu, ahenk mecburi kılar,
Kısacık vuruşlarla, ezgi eylemi aşkın.
*
Son harfi sessiz olan, bitkin duraklar mühim,
Kısacık vuruşların yapısı, baştan kaim,
Dikkatsiz karalanan, zihne eziyet yapar,
Özgün tını bulanlar, ruha şifadır daim.
*
Ozanın dimağında, okyanus taşsa bile,
Ritimli söz bulmakta, yıllar dönmeli küle,
Başlangıç evreleri bitmeden, zirve olmaz,
Bilgeler, nakaratlar uydurur telli tele.
*
Nitelikli eserler, ezgide görkem saçar,
Çalgılarla buluşan kelam, kanatlar açar,
Hemen hafıza tutar, dimağda yankılanır,
Etkili melodiler, çağları aşıp kaçar.
*
Ünsüz harfle kapanan parçalar, ritmi tutar,
Titreşen enstrümanlar, tam uyum katıp yutar,
Ölçülü vuruşlarla, mısralar kanatlanır,
Uyumsuz ses çıkarsa, duyanlar ritmi atar.
*
Kelimeler sonundan kilitlenirse eğer,
Ritimli sahnelerde, paha biçilmez değer,
Uyumsuzluk çıkarsa, tınılar çabuk solar,
Uyumlu seslemlere, tümüyle alem eğer.
*
Vuruşları sayarak, adımlamak pek yavaş,
Ahengi getirecek seslerle, başlar savaş,
Örtük yapılar, şimdi matematiği kurar,
Ehillik bekleyen iş, arar daima sırdaş.
*
Titizlikle işlenen, sözcükler kalıcıdır,
Müzik enstrümanları, ruhlara dalıcıdır,
Geçmişten geleceğe, köprüler kurup geçer,
Unutulmaz eserler, zihne taht kılıcıdır.