Yunus Ekşi Antoloji.com

Aynı pınardan beslenir ama farklı mevsimlere akar gözyaşı. Kimi zaman sevincin şafağında bir çiğ tanesi kadar berrak, kimi zaman acının kucağında bir kor gibi yakıcıdır.
Akan su aynıdır belki ama ruhun aynasında bıraktığı buğu, kainatın özeti kadardır.
Uçsuz bucaksız bir umman olan varoluşun içinde, bir anlık parıltı gibidir ömür. Hayat, devasa bir ağacın gölgesinde yeşeren küçük bir yaprak misali; o büyük bütünün içinde boy verir ve sessizce toprağa düşer. Kısalığı, büyüklüğünden; faniliği ise içindeki o muazzam öze olan borcundandır.
Farkındalık, ruhun kandilidir. O kandil söndüğünde, insan kendi gönül eşiğinden düşer.

"Zira körelmiş bir gönül; sinede ağır bir yük, dilde haksız bir öfkedir."
..