Sigara dumanı newtona inat karşı koyuyordu yer çekimine. Odanın tavanına doğru yükselirken aldığı anlamsız şekilleri, hiç işim yokmuş gibi anlamlandırmaya çalışıyordum. Ne zaman halının üzerindeki desenleri izlesem suçluydum. Babamın yüzüne bakamadığımdan ezberledim ben o şekilleri. Ne zaman gökyüzüne dalsam yalnızdım. Sıkılmamam için şekilden şekile giren bulutlara minnettarım.
2010 eylülü çoktan düşmüştüm bulutlardan. Beyazı azalmıştı hayatımın ki ona rastladım. İlk izlenim üstadıydım yada ilk cümle salağı. İkisinin arasında bir yerlerdeydim işte. Hiç söylenmeyen merhabalarımın muhattaplarına hissettiğim yakınlık daha tanışmadan terkediyordu beni. Öyle olmasa sevilebilirdim ben de defalarca belki...
İlk cümlesini sevmediğim romanları okumadım. Sonuna yetiştiğim filmlerin başındaki paradoksları hiç umursamadım. Sıkıntılardan sonra gelen mutlu sonlara hayranım. Bittiği yerden devam edilebilecek hikayeler de olmalı, bitmeyen şeyler de ya da ... Uykum gelmese uzayıp giderdi bu yazı...
..

Kahveci Güzeli
Mehmet Özer 2
04.02.2012 - 10:51Kahve tadında .. ellerinize sağlık
Toplam 1 mesaj bulundu