yağmur yağıyordu sanırım, yanaklarım ıslaktı, bir de ses vardı çok uzaktan yankılanır gibi...yakınlarda kimse yoktu, ne bir dağ ne de bir ağaç...çölün tam ortasında çıplak ayaklarla yürüyordum...bedenimi yakıyordu güneş ve bir daha asla gök kuşağını göremeyecek olmanın hüznü vurmuştu gözlerime..yağmur sandığım aslında gözyaşlarımdı...beni buraya getirense LEYLA değil aşkın silemediğim izleriydi..uzun bir yaşamdı, gerisini hatırlamıyorum...
..
Devamını Oku
Ah Tamara Efsanesi
İrfan Yılmaz
07.05.2013 - 10:56güzel bir derleme, yüreğinize sağlık...
Toplam 1 mesaj bulundu