Ben kelimelerle yaşarım... Kimi zaman bir deli gibi yazarım, kimi zaman bir suskunun kalbinden. Kelimeler benim akıl hastanem, şiirlerimse orada yankılanan çığlıklarım. Aşkı da gördüm, vedayı da… Bir kalbin nasıl yandığını, bir ruhun nasıl sustuğunu öğrendim. Belki bu yüzden her dizede biraz kan, biraz dua, biraz da delilik vardır.
Yazdıklarım; unutanlara hatırlatma, sevenlere ağıt, gidenlere sitemdir. Ben sadece yaşadığımı yazmam, hissettiğimi söylerim. Belki bir gün biri okur da “benim cümlemdi bu” der… İşte o zaman anlarım, deliliğim boşuna değilmiş.
Ben kelimelerle yaşarım...
Kimi zaman bir deli gibi yazarım, kimi zaman bir suskunun kalbinden.
Kelimeler benim akıl hastanem, şiirlerimse orada yankılanan çığlıklarım.
Aşkı da gördüm, vedayı da…
Bir kalbin nasıl yandığını, bir ruhun nasıl sustuğunu öğrendim.
Belki bu yüzden her dizede biraz kan, biraz dua, biraz da delilik vardır.
Yazdıklarım; unutanlara hatırlatma, sevenlere ağıt, gidenlere sitemdir.
Ben sadece yaşadığımı yazmam, hissettiğimi söylerim.
Belki bir gün biri okur da “benim cümlemdi bu” der…
İşte o zaman anlarım, deliliğim boşuna değilmiş.
Şiir gibi— Delinin Güncesi