Selin Özalan Antoloji.com

Adım Selin. 22 yaşındayım, İstanbul’da doğdum ve büyüdüm; aslen Karamanlıyım. Yazdıklarım tamamen içimden geçenler. Kendim için yazıyorum ama biliyorum ki benim gibi zaman zaman yolunu kaybeden, durup nefes almak isteyen insanlara da iyi geliyor. Yazdıkça daha iyi hissediyorum; kelimeler benim için bir sığınak. Lise mezunuyum, üniversite okumak istemedim. Aslında ailem bu konuda hep destekçiydi, okumam için çok ısrar ettiler. Ancak zamanında yaşadığım ve tam olarak aşamadığım psikolojik travmalar beni bir süre okuldan uzaklaştırdı. Şu an kendi çabamla bir şeyler yapmaya çalışıyorum; kendimce kurslara gidiyorum ve üç sertifikam var. İleride eğer kendime bu konuda güvenebilirsem, üniversiteye dönmeyi de düşünüyorum. Enerjik biriyim, hayallerim var ve hayallerimi gerçekleştirebileceğimi biliyorum; önemli olan kendime inanmayı öğrenmem. Bu yazıların bir kısmı beni anlatıyor, bir kısmı ise çevremde gördüğüm ama kimsenin dile getirmediği sessiz notlar gibi. Şarkı söylemeyi, hayatı doya doya yaşamayı seviyorum. Anın içinde kalmaya çalışıyorum. Evet, bazı insanlar beni yanlış anladı; bazıları ise olduğum gibi kabul etti. Beni anlamak isteyene karşı çok şeffafım, ulaşmak isteyenlere sınır koymam ama kalbimi yakanlara aynı samimiyetle yaklaşmam. Genelde çok severim, çabuk bağlanırım ve kolay güvenirim; bu yüzden defalarca üzüldüm. Ama her acının içinden geçerek gerçek mutluluğun ne olmadığını ve neye benzediğini öğrendim. Kedileri çok seviyorum, diğer hayvanları da seviyorum ama biraz korkuyorum. Çikolatayı çok severim. Doğum günlerini kutlamayı pek sevmem, kalabalık ortamlardan mümkün olduğunca uzak dururum. Genelde tek başıma ya da ailemle vakit geçiririm; müzik dinlerim, yürüyüş yaparım, doğanın sesini dinlerim. Kulağıma iyi gelen müzikleri severim. En sevdiğim şarkı “Gece Mavisi”. Batuhan Kordel, Ebru Gündeş ve Funda Arar’ın seslerini beğenirim. Yazdıklarım üzerinde uzun uzun düşünülmüş metinler değil; çoğu zaman gelişigüzel yazılar. Yazdıktan sonra tekrar okuduğumda “işte bu, tam şu anki ruh hâlim” dediğim şeyleri paylaşıyorum. Bugüne kadar adımı gizlemeyi tercih ettim, kendimle ilgili pek bir şey yazmadım. Ama yazılarımı okuyanların hayatımı merak ettiğini biliyorum ve bu yüzden ilk kez kendimden bahsetmek istedim. Bir gün şartlar oluşursa, başlık başlık ilerleyen, aralarda kısa notlar olan sade bir kitap çıkarmayı hayal ediyorum. Siyahı ve beyaz gülü çok severim, manzara izlemeyi de. Eğer bu satırlarda kendinden bir parça bulduysan, sayfama göz atabilirsin.
Kendimden Notlar
Yazdıklarım çok düşünülmüş, süslenmiş metinler değil. Çoğu zaman içimden geldiği gibi yazıyorum. Yazdıktan sonra dönüp okuduğumda “işte bu, tam şu anki hâlim” dediğim cümleleri paylaşıyorum. Beni yanlış anlayanlar oldu, beni olduğum gibi kabul edenler de. Anlamak isteyene karşı hep şeffaf oldum; ulaşmak isteyenlere kapımı kapatmadım ama kalbimi yakanlara aynı samimiyetle yaklaşmadım. Çabuk severim, çabuk bağlanırım ve kolay güvenirim. Bu yüzden defalarca üzüldüm. Yine de her acının içinden geçerken mutluluğun ne olmadığını öğrendim ve bu da bana yol gösterdi. Hayatı doya doya yaşamayı seviyorum; küçük şeylerden keyif almayı, manzara izlemeyi, müzikle durmayı. En sevdiğim şarkı “Gece Mavisi”. Batuhan Kordel, Ebru Gündeş ve Funda Arar’ın seslerinde kendimden bir parça buluyorum. Bugüne kadar adımı gizlemeyi seçtim ama artık biliyorum ki yazılarımı okuyanlar hayatımı da merak ediyor. Bu yüzden ilk kez kendimden bahsetmek istedim. Eğer bu satırlarda kendinden bir parça bulduysan, yalnız değilsin. Sayfama göz atabilirsin. İyilikle ve sağlıkla kal.

..