Samet Yasin Menç Antoloji.com

1989'un bir Kasım günü düştüm bu dünyaya. Çocukluğum dört duvarın arasına sığmadı; benim asıl yuvam sokaklar, gölgeli ormanlar ve avuçlarımla içtiğim o buz gibi pınar sularıydı. Ev, benim için sadece gün bittiğinde başımı koyduğum bir duraktı; ruhum hep o bağların, bahçelerin rüzgarıyla beslendi.

Şiirle tanışmam, kalbimin ilk kez o tanımadığım sızıyla tanışmasıyla oldu. Gecelerce yazdım, kağıtları mısralarla doldurdum. Ama zamanla anladım ki; aşk sadece yazılacak bir şey değil, bilakis yanılacak ve iliklerine kadar yaşanacak bir kor ateşmiş.

Senelerim o sevda ateşinde pişerek, eksilerek ama öğrenerek geçti gitti. Şimdi ise yolun yarısındayım. Arkamda bıraktığım o koca geçmişi, tüm yükü ve yaşanmışlığıyla sırtıma vurdum; durup soluklanıyor ve yeni hayatıma el sallıyorum. Kendime "şairim" diyerek kelimeleri incitmekten korkuyorum, hala kendimi frenliyorum; ama biliyorum ki ben, hayatı mısra mısra yürüyen o çocuğun ta kendisiyim.
..