Şimdi daha net görüyorum ki, ömrüm boyunca başkalarının hayatında başrol olmaya çalışmış, olamayınca da hayal kırıklığı yaşamışım... Ne zavallıca... Halbuki herkes kendi hayatının başrolü olmalı. Aksi hâlde kırılmamak mümkün değil... Hani bana neden bu kadar kırılgan olduğumu sormuştunuz ya, yanıtını buldum. Ben hep diğer insanları suçlamışım; meğer sorun bendeymiş... Benmişim kendimi kıran. İnsanlar hep olduğu gibiymiş, bir suçları yokmuş ki... Ben onları gözümde büyütüp, gerçeklerden kopup, kendi hayal dünyamda, bir yerlere koymuşum... Onlardan da zihnimde onları koyduğum yere göre davranmalarını beklemişim... Ama onlar, bendeki onlar değil ki! Bunları başkasına anlatsam ne dediğimi anlamaz ama siz beni anlıyorsunuz değil mi?
Işıklar sönmüşse ve karanlıksa;
Ona da aldırma, ay ışığını seyret.
Sabret…
..
Devamını Oku
Lütfen özelime yazmayın sadece şiir için burdayım bir arayışım yok
Reyhan özelden cevap yazarmısın
Toplam 2 mesaj bulundu